Static hashing

Static hashing is een methode van hashing, of het verkorten van een tekenreeks in computerprogrammering, waarbij de reeks verkorte tekens even lang blijft om de gegevens gemakkelijker toegankelijk te maken. Alle objecten in een object dictionary zijn statisch en mogen niet veranderen wanneer static hashing wordt toegepast. Deze methode wordt vaak vergeleken met het alternatief, dynamische hashing.

Het proces van statische hashing creëert een kleinere, aanpasbare tekenreeks, waardoor gebruikers objecten in een woordenboek of groepen objecten die in een bevattende gegevensstructuur zijn opgeslagen, sneller en gemakkelijker kunnen vinden. Statische hashing helpt om de beschikbare ruimte in een database beter te benutten voor objecten, tabellen en andere gegevens binnen een systeem.

Toepassingen van statische hashing

Een hashingfunctie is vergelijkbaar met een zoek- en vervangfunctie. Programmeurs zijn in staat een specifiek item te specificeren en een systeem van regels te maken dat het verandert waar dat item voorkomt en aan de gespecificeerde criteria wordt voldaan.

Wanneer strings van gegevens worden benaderd, kan een computer een of meer van de volgende bewerkingen uitvoeren:

  • Insert- Hiermee wordt een nieuw record in de hash-tabel ingevoegd. Er wordt een adres voor dat record gegenereerd op basis van de hash-sleutel.
  • Delete- Deze bewerking haalt eerst het record op dat moet worden verwijderd en verwijdert dat recordadres uit het geheugen.
  • Update- De hash-functie lokaliseert eerst het record en werkt het record vervolgens bij met nieuwe gegevens.
  • Query- Ook bekend als zoeken, deze gebruikt de hash-functie om records met gespecificeerde criteria op te halen.

Static hashing maakt het voor een grote database eenvoudiger om een specifiek stuk informatie op te roepen en er verschillende acties op uit te voeren.