Rule of Least Power

De regel van de minste macht is het idee dat een programmeur de minst krachtige programmeertaal moet gebruiken die nodig is om te coderen voor een bepaalde eis.

De regel was het onderwerp van een paper met dezelfde naam, uitgebracht door Noah Mendalson en Tim Berners Lee op w3.org in februari 2006. Het idee is een uitbreiding van het KISS-principe (Keep it Simple, Stupid).

Herbruikbaarheid van code bevorderen is een van de belangrijkste ideeën achter de "Rule of Least Power", omdat de code van minder krachtige talen meer beschrijvend is en gemakkelijker te analyseren. Krachtigere talen, die beter in staat zijn een reeks problemen aan te pakken, zijn minder transparant en meer procedureel van aard. Dit maakt de code gemakkelijker te begrijpen door mensen of te analyseren door programma's en maakt het mogelijk meer informatie te delen op het web. Men denkt dat dit principe in het voordeel werkt van declaratieve programmeertalen, omdat die meer flexibiliteit en aanpassingsvermogen mogelijk maken dan hun procedurele tegenhangers, imperatieve programmeertalen.

Een ander voordeel van het beschrijvende karakter van minder krachtige talen is dat het gemakkelijk te begrijpen is wat het programma doet en hoe het werkt. Dit kan de analyse, en daarmee de beveiliging en het debuggen, vergemakkelijken. Het is vaak zo dat bij programma's die in krachtigere talen zijn ontwikkeld, de enige manier om er zeker van te zijn wat het programma zal doen is het uit te voeren. Om het te debuggen kan het nodig zijn de functies ervan handmatig of met behulp van automatisering te doorlopen.