Red teaming

Red teaming is de praktijk van het rigoureus uitdagen van plannen, beleid, systemen en veronderstellingen door het aannemen van een adversariële benadering. Een red team kan een gecontracteerde externe partij zijn of een interne groep die strategieën gebruikt om een buitenstaander perspectief aan te moedigen.

De term red teaming wordt soms gebruikt om te verwijzen naar de praktijk van het proberen om naar een bepaalde situatie te kijken vanuit het perspectief van een belangeloze of zelfs tegendraadse partij. Als zodanig kan deze praktijk zowel door individuen als door organisaties worden toegepast. Het doel van red teaming is het overwinnen van cognitieve fouten zoals groepsdenken en vooringenomenheid die het vermogen tot kritisch denken aantasten. Binnen een organisatie belemmert het onvermogen om objectief en scherpzinnig te zijn de planning, de besluitvorming en het oplossen van problemen, wat onvermijdelijk gevolgen heeft voor de duurzaamheid.

Red teaming vindt zijn oorsprong in het leger. De eerste toepassing ervan in het bedrijfsleven was in de beveiliging, waar ethisch hacken en pentesten twee veel voorkomende voorbeelden van red teaming zijn. De praktijk heeft echter veel bredere toepassingen binnen het bedrijfsleven.

Penetratietesten vs. red teaming

Bryce Hoffman, auteur van Red Teaming, beveelt een paar technieken aan die een organisatie kunnen helpen een frisse blik te krijgen:

Think-Write-Share is een proces dat creativiteit kan bevorderen en groepsdenken kan voorkomen. Leden van een team krijgen de opdracht ideeën te genereren, deze op te schrijven en pas daarna te delen met andere groepsleden. Deze tactiek helpt mensen om hun individuele perspectieven te behouden in plaats van beïnvloed te worden door die van anderen als ze hun ideeën horen.

Devil's advocacy is de tactiek om te proberen ideeën en beslissingen, of ze nu correct lijken of niet, te weerleggen met alternatieve zienswijzen. De teamleden moeten met zo overtuigend mogelijke argumenten tegen de heersende concepten komen als ze kunnen. De aanpak is vergelijkbaar met een debatteam, in die zin dat de debaters hun eigen argumenten niet hoeven te geloven, maar alleen de sterkst mogelijke oppositie hoeven te voeren.

Be your own worst enemy is een aanpak waarbij je een vijandig perspectief inneemt en denkt als een concurrent. Het proces maakt het gemakkelijker om te zien hoe een concurrent zou kunnen handelen om de inspanningen van de organisatie tegen te gaan.