Open Internet Order of 2010

De Open Internet Order of 2010 is een reeks regels voorgesteld door de Federal Communications Commission (FCC) van de Verenigde Staten met het doel een open en neutraal internet te handhaven dat vrije meningsuiting ondersteunt en in het algemeen al het verkeer als gelijkwaardig behandelt.

De order probeert een evenwicht te vinden tussen de vrijheid van meningsuiting en de zorgen van providers, content creators en consumenten. Hoewel breedbandinternet niet opnieuw als telecommunicatiedienst is geclassificeerd, is de order bedoeld om de dienst strenger te reguleren zoals andere telecommunicatiediensten, ook wel common carriers genoemd.

Gebaseerd op de principes van een open internet die in 2005 door de FCC zijn vastgesteld, omvatten de regels van de order:

  • Geen onredelijke discriminatie. Providers mogen gebruikers niet onredelijk discrimineren voor legaal verkeer.
  • Geen blokkering. De beginselen van eerlijke selectie en eerlijk gebruik moeten worden toegestaan zolang deze keuzes niet in strijd zijn met de wet of de prestaties van het netwerk negatief beïnvloeden.
  • Transparantie. Serviceproviders moeten de praktijken op het gebied van netwerkbeheer, snelheden en gebruiksvoorwaarden duidelijk aan de consument bekendmaken.

De order van de FCC werd met enige controverse ontvangen. Tegenstanders van de service providers beweerden dat de FCC-regels een bedreiging vormden voor het open internet, terwijl de FCC en voorstanders van de order betoogden dat providers de grootste bedreiging vormen voor net neutraliteit.

In 2014 vernietigde een Amerikaans federaal hof van beroep de regels voor het verbieden van redelijke discriminatie en blokkering nadat de industrie een rechtszaak had aangespannen, terwijl ze de regel van transparantie handhaafden. Omdat breedband nooit door de FCC was geherclassificeerd als een telecommunicatiedienst, oordeelde het hof dat het was vrijgesteld van behandeling als een gemeenschappelijke drager.