Microbrandstofcel

Een microbrandstofcel is een energiebron voor elektronische apparaten die chemische energie omzet in elektrische energie. Brandstofcellen werken door oxidatie van brandbare brandstof, zoals waterstof of alcohol. Deze energiebronnen zijn op grote schaal toegepast in motorvoertuigen. De meeste van deze toestellen gebruiken waterstof. Onlangs zijn kleinere brandstofcellen ontwikkeld voor gebruik in apparaten zoals digitale camera's, draagbare radio's en notebookcomputers. Deze apparaten gebruiken andere brandstoffen dan waterstof, met name methanol, een vorm van alcohol.

Brandstofcellen verschillen van conventionele elektrochemische cellen en batterijen. Bij beide technologieën wordt potentiële chemische energie omgezet in elektriciteit. Maar terwijl een conventionele cel of batterij gebruik maakt van reacties tussen metalen en elektrolyten waarvan de chemische aard in de loop van de tijd verandert, verbruikt de brandstofcel daadwerkelijk zijn brandstof, zodat er niets anders overblijft dan een leeg reservoir of patroon.

Een veel voorkomend voorbeeld van conventionele elektrochemische technologie is de loodzuur-autobatterij. Een ander voorbeeld is de lithium-ion-batterij. Sommige conventionele cellen en batterijen kunnen worden opgeladen door ze op een externe stroombron aan te sluiten. Andere moeten worden weggegooid wanneer ze leeg zijn. Een brandstofcel daarentegen wordt slechts bijgevuld door het reservoir opnieuw te vullen of door de verbruikte brandstofpatroon te verwijderen en te vervangen door een nieuwe. Terwijl het oplaadproces voor een conventionele cel of batterij uren kan duren, neemt het vervangen van een brandstofpatroon slechts enkele seconden in beslag.

De wereldwijde markt voor microbrandstofcellen zal naar verwachting in de komende jaren toenemen naarmate de technologieën verbeteren en de kosten dalen.