Human downgrading

Human downgrading is de gecombineerde negatieve effecten van digitale technologie op mens en maatschappij. De term impliceert dat alomtegenwoordige elementen van technologie, waaronder smartphones, sociale media en alomtegenwoordige, bijna constante connectiviteit, de kwaliteit van mensen en het menselijk leven degraderen.

Tristan Harris en anderen van het Center for Humane Technology (CHT) hebben de term human downgrading bedacht, die zij uitbreiden om "een verklaring op systeemniveau te geven voor hoe we in het midden van een technologie-gedreven existentiële crisis terecht zijn gekomen door het toenemende onttrekken van menselijke aandacht."

Digitale technologieën zoals mobiel computergebruik en sociale media hebben gebruikers op vele manieren voordeel gebracht. Ze hebben de manier veranderd waarop mensen in contact kunnen komen met vrienden en familie, kunnen samenwerken met collega's, toegang hebben tot informatie en nieuwe allianties kunnen smeden met anderen over de hele wereld. Echter, wat CHT en anderen in de humane tech-beweging aanduiden als de extractieve aandachtseconomie veroorzaakt ook ernstige schade op een aantal gebieden.

CHT noemt de volgende gebieden van bijzondere zorg: digitale verslaving, toenemende polarisatie, sociale vergelijking, cyberpesten, desinformatie, politieke manipulatie en oppervlakkigheid. De humane tech beweging is een groeiend grassroots initiatief gericht op het opnieuw afstemmen van technologie met menselijkheid om deze en andere schade te herstellen.