Huideffect

Huideffect is de neiging van wisselstroom (AC) om vooral te stromen bij het buitenoppervlak van een elektrische geleider, zoals metaaldraad.Het effect wordt steeds duidelijker naarmate de frequentie toeneemt.

Het belangrijkste probleem met het huideffect is dat het de effectieve weerstand van een draad voor AC bij matige tot hoge frequenties verhoogt, vergeleken met de weerstand van dezelfde draad bij gelijkstroom (DC) en lage AC frequenties. Het effect is het meest uitgesproken in radiofrequente (RF) systemen, met name antennes en transmissielijnen. Maar het kan ook de prestaties van hifi-geluidsapparatuur beïnvloeden door verzwakking in het hoge-tonengebied (de hoogste tonen van het geluid).

In grote RF-antennes kunnen holle buizen worden gebruikt in plaats van massieve staven met weinig of geen verlies van efficiëntie; in dit opzicht is het skin-effect een voordeel. Het werkt ook in het voordeel van het gebruik van met koper beklede staaldraad voor meer bescheiden antennes. Dergelijke draad is mechanisch sterker dan massief of gevlochten koper, omdat staal een hogere treksterkte heeft dan koper. Het skineffect zorgt ervoor dat de meeste stroom door de koperen bekleding loopt, die een betere elektrische geleider is dan staal.

Huideffect treedt op bij korte stroompulsen, om dezelfde redenen als bij hoge wisselstroomfrequenties.

Zie ook ampère per vierkante meter, stroom, en radiofrequentie (RF).