HDCD (High Definition Compatible Digital)

HDCD (High Definition Compatible Digital) is een digitaal coderings- en decodeerproces voor compact disc en DVD-audio-opnamen. Het HDCD-proces slaagt erin 20 bits audio-informatie te coderen in een conventioneel CD-kanaal van 16 bits, wat een groter dynamisch bereik en een levensechter geluid oplevert wanneer het gedecodeerd wordt. HDCD werd tussen 1986 en 1991 ontwikkeld door Keith Johnson en Pflash Pflaumer, en in 1995 algemeen beschikbaar gesteld. Johnson en Pflaumer richtten later Pacific Microsonics op, dat later door Microsoft werd overgenomen. Sinds 1995 zijn meer dan 5.000 HDCD-opnamen uitgebracht en meer dan 175 daarvan zijn genomineerd voor GRAMMY-awards. In een artikel in Wired Magazine werd de HDCD-technologie "de grootste vooruitgang op het gebied van digitale weergave tot nu toe" genoemd.

Audiochipfabrikanten als Motorola, Sanyo en Zoran hebben HDCD-chips ontwikkeld voor audioproducten, zoals CD- en DVD-spelers en ontvangers. Met HDCD gecodeerde media kunnen worden afgespeeld op apparaten die de chip niet hebben, en met HDCD uitgeruste apparaten kunnen op traditionele wijze opgenomen media afspelen. Omdat de decoderchips een uiterst nauwkeurige digitale filter bevatten, zullen met HDCD uitgeruste spelers de geluidskwaliteit van zelfs traditioneel opgenomen CD's en DVD's verbeteren. Omgekeerd zullen met HDCD gecodeerde media vanwege het opnameproces ook beter klinken dan traditioneel opgenomen CD's en DVD's op spelers die niet over de HDCD-chip beschikken. De beste geluidskwaliteit wordt echter geleverd door met HDCD gecodeerde media op een speler die met HDCD is uitgerust.