Geluidsgolf

Een geluidsgolf is het verstoringspatroon dat wordt veroorzaakt door de beweging van energie die zich door een medium (zoals lucht, water, of een andere vloeibare of vaste stof) voortplant, terwijl het zich van de geluidsbron verwijdert. De bron is een voorwerp dat een trilling veroorzaakt, zoals een rinkelende telefoon of de stembanden van een persoon. De trilling verstoort de deeltjes in het omringende medium; die deeltjes verstoren de deeltjes naast hen, enzovoort. Het patroon van de verstoring creëert uitgaande beweging in een golfpatroon, zoals golven van zeewater op de oceaan. De golf voert de geluidsenergie door het medium, meestal in alle richtingen en minder intens naarmate het zich verder van de bron beweegt.

Het idee dat geluid zich in golven voortbeweegt gaat (ten minste) terug tot ongeveer 240 v. Chr. De Griekse filosoof Chrysippus (ca. 240 v. Chr.), de Romeinse architect en ingenieur Vetruvius (ca. 25 v. Chr.), en de Romeinse filosoof Boethius (480-524 n. Chr.) theoretiseerden elk dat de beweging van geluid een golfvorm zou kunnen aannemen.