Electronic Commerce (EC Directive) Regulations 2002

De Electronic Commerce (EC Directive) Regulations 2002 stellen wettelijke regels vast waaraan online detailhandelaren en dienstverleners moeten voldoen wanneer zij zaken doen met consumenten in de 27 lidstaten van de Europese Unie (EU). De richtlijn schrijft voor welke informatie consumenten bij onlinetransacties moeten krijgen. Als een detailhandelaar/dienstverlener de door de richtlijn vereiste informatie niet verstrekt, kan zijn contract met de consument ongeldig zijn en kan hij in strijd handelen met de detailhandelswetgeving van de lidstaten.

De diensten die onder de richtlijn vallen, omvatten betaalde en gratis online-informatiediensten en onlineverkoop van producten en diensten, zoals reclame, professionele diensten, amusement, en internet- en telefoondienstverlening.

Detailhandelaren/dienstverleners moeten de volgende informatie aan de consument verstrekken wanneer zij langs elektronische weg zaken doen:

  • De technische stappen om een bestelling te plaatsen.
  • De voorwaarden waaronder een overeenkomst tot stand komt. Deze informatie moet voor de consument beschikbaar zijn op een wijze die kan worden gereproduceerd en opgeslagen.
  • De prijzen moeten duidelijk zijn en vermelden of belasting of verzendkosten zijn inbegrepen.
  • De naam van de dienstverlener, zijn e-mailadres (een contactformulier is niet voldoende) en een geografisch adres.
  • Bevestiging van de bestelling langs elektronische weg en informatie over de wijze waarop invoerfouten die tijdens het bestelproces zijn gemaakt, kunnen worden gecorrigeerd.
  • Als het een bedrijf is, het registratienummer van het bedrijf en de plaats van registratie.
  • Lidmaatschapsgegevens, inclusief registratienummer van een handels- of beroepsvereniging waarvan de dienstverlener lid is.

Een schending van deze vereisten wordt beschouwd als een schending van de wettelijke plicht. Als de consument niet wordt geïnformeerd over hoe hij fouten in een bestelling kan wijzigen, kan het contract worden vernietigd.

De EU-wetgeving schrijft voor dat elektronische transacties onder de internemarktclausule vallen, die voorschrijft dat 'diensten van de informatiemaatschappij' onder de wetgeving van de lidstaat vallen en dat een lidstaat inkomende diensten niet kan beperken.

De richtlijn is ook van toepassing op diensten die via sms-berichten worden geleverd. Gezien de limiet van 160 tekens van SMS, moet de body van het bericht een URL bevatten waar de vereiste informatie kan worden gevonden.