De wet van Conway

De wet van Conway is een observatie dat het ontwerp van elk systeem significant wordt beïnvloed door de communicatiestructuur van de organisatie die het ontwikkelt. De wet wordt meestal geassocieerd met softwareontwikkeling, maar wordt van toepassing geacht op systemen en organisaties van alle soorten.

Melvin Conway, een computerwetenschapper en programmeur, ontwikkelde zijn theorie in 1967 als basis voor een artikel, "How do committees invent?" dat hij indiende bij de Harvard Business Review (HBR). Hier is de oorspronkelijke formulering: "Elke organisatie die een systeem ontwerpt (ruim gedefinieerd) zal een ontwerp produceren waarvan de structuur een kopie is van de communicatiestructuur van de organisatie."

HBR verwierp het artikel op grond van het feit dat Conway zijn stelling niet had bewezen; het artikel werd in april 1968 gepubliceerd in Datamation, het toonaangevende IT-tijdschrift van die tijd. Fred Brooks haalde de observatie aan in zijn artikel, "The Mythical Man-Month" en noemde het de wet van Conway.

De Harvard Business School voerde vervolgens een onderzoek uit, "Exploring the Duality between Product and Organizational Architectures," in een poging Conway's these te bewijzen. Onderzoekers vergeleken de codebases van meerdere applicaties van hetzelfde type die waren gemaakt door losjes-gekoppelde open source-ontwikkelingsteams en strak-gekoppelde teams. Ze ontdekten dat de strak-gekoppelde teams de neiging hadden om monolithische codebases te ontwikkelen, terwijl de losjes-gekoppelde teams de neiging hadden om meer modulaire codebases te maken. Het is ook waargenomen dat als meerdere teams aan programmamodules werken en de communicatie tussen de teams slecht is, de interfaces van het programma dat feit zullen weerspiegelen.

De wet van Conway wordt vaak genoemd in verwijzing naar de DevOps-trend, die is gebaseerd op effectieve communicatie en samenwerking tussen ontwikkelings- en operationele teams.

Zie de presentatie van Dan Slimmon, Conway's Law: The Skeleton of DevOps: