Biochip

Een biochip is een verzameling van geminiaturiseerde testplaatsen (microarrays) op een vast substraat dat het mogelijk maakt vele tests tegelijkertijd uit te voeren om een hogere doorvoer en snelheid te bereiken. Gewoonlijk is het oppervlak van een biochip niet groter dan een vingernagel. Zoals een computerchip miljoenen wiskundige bewerkingen in één seconde kan uitvoeren, kan een biochip duizenden biologische reacties, zoals het decoderen van genen, in enkele seconden uitvoeren.

Een genetische biochip is ontworpen om de structuren van vele korte strengen DNA (desoxyribonucleïnezuur), de chemische basisinstructie die de kenmerken van een organisme bepaalt, op hun plaats te "bevriezen". In feite wordt het gebruikt als een soort "reageerbuis" voor echte chemische monsters. Een speciaal ontworpen microscoop kan bepalen waar het monster hybridiseerde met DNA-strengen in de biochip. Biochips hebben geholpen om de identificatie van de naar schatting 80.000 genen in het menselijk DNA drastisch te versnellen, een lopende wereldwijde onderzoekssamenwerking die bekend staat als het Menselijk Genoom Project. De microchip wordt beschreven als een soort "woordzoeker" die snel DNA kan sequensen.

Naast genetische toepassingen wordt de biochip ook gebruikt in toxicologisch, eiwit- en biochemisch onderzoek. Biochips kunnen ook worden gebruikt om snel chemische stoffen op te sporen die in biologische oorlogsvoering worden gebruikt, zodat verdedigingsmaatregelen kunnen worden genomen.