Binair gecodeerd decimaal

Binair gecodeerd decimaal (BCD) is een systeem voor het schrijven van cijfers dat een viercijferige binaire code toekent aan elk cijfer 0 tot en met 9 in een decimaal (grondtal-10) cijfer. De vier-bits BCD-code voor een bepaald enkelvoudig base-10-cijfer is de weergave ervan in binaire notatie, als volgt:

0 = 0000
1 = 0001
2 = 0010
3 = 0011
4 = 0100
5 = 0101
6 = 0110
7 = 0111
8 = 1000
9 = 1001

Tallen groter dan 9, die twee of meer cijfers in het decimale stelsel hebben, worden cijfer voor cijfer uitgedrukt. Bijvoorbeeld, de BCD weergave van het basis-10 getal 1895 is

0001 1000 1001 0101

De binaire equivalenten van 1, 8, 9, en 5, altijd in een vier-cijferig formaat, gaan van links naar rechts.

De BCD weergave van een getal is, in het algemeen, niet hetzelfde als de eenvoudige binaire weergave. In binaire vorm verschijnt bijvoorbeeld het decimale getal 1895 als

11101100111

Overige bitpatronen worden soms in BCD-formaat gebruikt om speciale tekens weer te geven die voor een bepaald systeem van belang zijn, zoals teken (positief of negatief), foutconditie, of overflowconditie.

Het BCD-systeem biedt relatief gemak bij de conversie tussen machinaal leesbare en door mensen leesbare cijfers. In vergelijking met het eenvoudige binaire systeem, verhoogt BCD echter de complexiteit van de schakeling. Het BCD-systeem wordt tegenwoordig niet meer zo veel gebruikt als enkele tientallen jaren geleden, hoewel sommige systemen nog steeds BCD gebruiken in financiƫle toepassingen.