11e dimensie

De 11e dimensie is een eigenschap van de ruimte-tijd die is voorgesteld als een mogelijk antwoord op vragen die rijzen in de superstringtheorie. De superstringtheorie gaat uit van het bestaan van negen ruimtedimensies en één tijdsdimensie (in totaal 10 dimensies). Volgens dit idee nemen wij slechts drie ruimtelijke dimensies en één tijdsdimensie waar, omdat de andere zes ruimtelijke dimensies zijn "opgekruld" of "samengeperst".

Volgens de superstringtheorie zijn alle elementaire deeltjes in het heelal samengesteld uit vibrerende, eendimensionale wiskundige objecten die snaren worden genoemd. De theorie zegt niet expliciet waar de snaren van gemaakt zijn of waar ze vandaan komen; in plaats daarvan worden ze voorgesteld als geometrische idealen. Elke snaar heeft een lengte van slechts 10-35 meter, vele malen kleiner dan de diameter van de kern van een atoom. Elk subatomair deeltje (of hadron) is gemaakt van een snaar die trilt en draait met de snelheid van het licht. Een bepaald hadron ontleent zijn unieke identiteit aan de manier waarop de snaar roteert en trilt volgens de dynamica van Einsteins algemene relativiteitstheorie. De frequentie van de trilling komt overeen met de massa van het deeltje.

De knagende vraag blijft: "Waar komen de snaren vandaan?" Ook zijn er vijf verschillende versies van de superstringtheorie die verklaren hoe subatomaire deeltjes zich gedragen. Zijn alle vijf de versies correct, of zijn sommige correct en andere fout? In een poging om deze vragen te beantwoorden, hebben sommige natuurkundigen gesuggereerd dat er een 11e dimensie bestaat, die net zo compact is als de andere zes ruimtelijke dimensies die we niet rechtstreeks waarnemen. Superstring theorie met de toevoeging van de 11e dimensie wordt ook wel M theorie of de theorie van alles (TOE) genoemd.